و به تعبير ديگر آيه فوق در واقع بيان گرايش سنخيت است هر چند با توجه به موضوع بحث سنخيت در پاكى و آلودگى جنسى را مىگويد ( دقت كنيد ) . 2 - آيا اين يك حكم تكوينى است يا تشريعى - بدون شك قانون « نوريان مر نوريان را طالبند » و « ناريان مر ناريان را جاذبند » و ضرب المثل معروف « كند همجنس با همجنس پرواز » و همچنين ضرب المثلى كه در عربى معروف است : « السنخية علة الانضمام » همه اشاره به يك سنت تكوينى است كه « ذره ذره موجوداتى را كه در ارض و سما است در بر مىگيرد كه جنس خود را همچو كاه و كهرباء جذب مىكنند » . به هر حال همه جا همنوعان سراغ همنوعان مىروند و هر گروه و هر دسته اى با همسنخان خود گرم و صميمىاند . اما اين واقعيت مانع از آن نخواهد بود كه آيه بالا همانند آيه « الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ » اشاره به يك حكم شرعى باشد كه ازدواج با زنان آلوده حد اقل در مواردى كه مشهور و معروف به عمل منافى عفتند ممنوع است . مگر همه احكام تشريعى ريشه تكوينى ندارد ؟ مگر سنتهاى الهى در تشريع و تكوين هماهنگ نيستند ؟ ( براى توضيح بيشتر به شرحى كه ذيل آيه مزبور ذكر كرديم مراجعه فرمائيد ) . 3 - پاسخ به يك سؤال در اينجا سؤالى مطرح است و آن اينكه در طول تاريخ يا در محيط زندگى خود گاه مواردى را مىبينيم كه با اين قانون هماهنگ نيست ، به عنوان مثال در خود قرآن آمده است كه همسر نوح و همسر لوط زنان بدى بودند و به آنها خيانت كردند ( سوره تحريم آيه 10 ) و در مقابل ، همسر فرعون از زنان با ايمان